آلزایمر بیماری پیشرونده ای است که باعث اختلال در عملکردهای مختلف مغز از جمله زبان، حافظه، برنامه ریزی، استدلال و ... شده و شخصیت فرد را تغییر می دهد. به طور کلی در بیماری آلزایمر اختلال از حافظة کوتاه مدت آغاز میشود و به تدریج با درگیرشدن سایر قسمت های مغز بر صحبت کردن، خواندن، محاسبه، تصمیم گیری و هماهنگی حرکات بدن تأثیر می گذارد.

علل بیماری :
عوامل خطرساز، در بیماری آلزایمر به طور دقیق مشخص نگردیده است. اما در بررسی های صورت گرفته عوامل گوناگونی شناخته شده اند. البته وجود این عوامل صددرصد دلیل بر ابتلا به بیماری آلزایمر نمی باشد، بلکه در شرایط خاصی به تنهایی یا در کنار یکدیگر می توانند زمینه ابتلا به بیماری آلزایمر را فراهم نمایند. سن بالا، سابقه خانوادگی، سکته مغزی، سابقه شدید ضربه به سر، بیماری های عروق کرونر، کمبود فعالیتهای فکری، جنس مونث، کمبود ویتامین هایی چون A،E، C،B12، B1، اسید فولیک، کمبود فعالیتهای بدنی و ورزش،سابقه افسردگی، استرس های روانی- اجتماعی مانند فوت همسر، بازنشستگی و ... افزایش کلسترول خون، مصرف دخانیات، سموم موجود در محیط زیست و ... از این علل هستند.
  روشهای تشخیص:

تشخیص این بیماری توسط پزشک و با بررسی تاریخچه سلامت بیمار و انجام برخی معاینات جسمانی و روانی و آزمایش هایی چون، سی تی اسکن، ام آر آی مغز، نوارمغزی، آزمایش مایع نخاع و یا آزمون های روانی تست حافظه و ... انجام می پذیرد.
شرح بیماری:
در بیماری آلزایمر رسوب پلاکهای آمیلوئید و ایجاد شبکه های نوروفیبریلری، به تدریج سبب تخریب سلولهای مغز و قطع ارتباط بین آنها می شود. در نتیجة تخریب سلولهای مغز، ترشح انتقال دهنده های عصبی که باعث انتقال پیام از یک سلول به سلول دیگر هستند، کم شده و این مسئله نیز باعث از بین رفتن سلول ها و ارتباط بین آنها می گردد و تمامی این موارد باعث کوچک شدن مغز می گردد.
       علائم بیماری آلزایمر:
 معمولاً روند آسيب مغز در اين بيماري از قسمت هیپوکامپ که مسئول نگهداری اطلاعات مربوط به حافظه کوتاه مدت می باشد و نقش مهمی در یادگیری دارد شروع می شود. سپس با درگیر کردن سایر قسمت های مغز، در توانائي‌هاي ديگر نیز اختلال ایجاد می شود.
  درمان:
به موازات پیشرفتهای علم پزشکی و تحقیقات جدید خصوصاً در سالهای اخیر، چشم اندازهای تازه ای از امید؛ به وجود آمده است. اما در حال حاضر فرآیند درمان بیشتر به معنای کنترل و جلوگیری از پیشرفت بیماری و همچنین کنترل علائم و اختلالات روانی و رفتاری ناشی از آن می باشد.
مراجعه به دو پزشک متخصص یعنی روانپزشک (اعصاب و روان) و نورولوژیست (مغزواعصاب) در جهت دریافت درمان دارویی توصیه می گردد. به علاوه می توان در کنار درمان دارویی از درمان تکمیلی و روش های غیردارویی همچون روان درمانی، گفتاردرمانی، کاردرمانی، هنر درمانی (به ویژه موسیقی، نقاشی و حرکات ریتمیک)، ماساژدرمانی، رایحه درمانی(عطر اسطوقدوس، پوست لیمو) هومیوپاتی(درمان با داروهای گیاهی) و  یا اکسیژن درمانی استفاده نمود.
انجام برخی فعالیتها نیز مانند ورزش، پیاده روی، آوازخواندن، تحریک حواس پنجگانه از طریق محرکهای خوشایند و ... می توانند در تعدیل هر چه بیشتر علائم بیماری کمک نمایند.
 آمار شیوع:
•         در جهان هر 4 ثانیه یک نفر به  بیماری آلزایمر مبتلا می شود.
•          در ایران هر 7 دقیقه یک نفر به دمانس( خردسودگی) مبتلا می شود.
•          سال 2050 آمار مبتلایان به بیماری آلزایمر از مرز 115 میلیون نفردر جهان خواهد گذشت.
•         71 درصد مبتلایان به بیماری آلزایمر در کشورهای در حال توسعه خواهند بود.
 
  بنابراین زمانی برای از دست دادن نداریم!
                                                          
    
علائم هشدار دهنده :
اگر علائم بيماري آلزايمر  شفاف و روشن، همانند بيماري‌هاي قلبي و ريوي بود، با اين‌ مسئله مواجه نبوديم، آلزايمر واقعاً بيماري مرموز و عجيبي است، گاهي سال‌ها طول مي‌كشد تا بيمار و اطرافيان از آن آگاه شوند هرگونه تغيير عادي در رفتار و آداب اجتماعي مي‌تواند علامت شروع آلزايمر  باشد. اما با اين‌ همه هر علامتي را نبايد به حساب آلزايمر  و اختلال حافظه گذاشت. در اين قسمت مرز ميان علائم طبيعي و علائم هشدار دهنده مشخص شده است. 
    
1. اختلال حافظه:  
اختلال حافظه، در حدی که در کارهای روزانه ایجاد مشکل کند. طبیعی است که افراد قرارهای ملاقات، اسامی همکاران و یا شماره تلفن دوستی را فراموش کنند ولی بعد از مدتی به خاطر می آورند، اما بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است اسامی ، تاریخ و زمان ، شماره تلفن و چیزهای دیگر را بیش ازپیش فراموش کند و بعد هم به خاطر نمي آورد، بالاخص مسائلی را که جدیدا اتفاق افتاده باشد فراموش می نماید. این فراموشی برگشت پذیر هم نبوده تا حدی که زندگی وی را تحت تاثیر قرار داده و ازحال طبیعی خارج می کند.
                                                            
2. مشکلات در انجام فعالیت های روزانه زندگی:           
افراد پرمشغله ممکن است گهگاهی تمرکز نداشته باشند مثلا قابلمه غذا را بر روی اجاق گاز جا بگذارند اما بیمار مبتلا به آلزایمر توانایی طبخ حتی قسمتی از غذا را نیز نداشته و به طور کلی کارهای روزمره و آشنارا به سختی انجام دهد(آشپزی، جواب دادن به تلفن).

3. مشكلات گفتاري:
برای تمام افراد گهگاه پیش می آید که در پیدا کردن لغات مناسب دچار مشکل شوند اما بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است گاهی کلمات ساده را از یاد برده و لغات نامناسب را جایگزین نماید در نتیجه جملات او نامفهوم می شوند و یا در میان سخن گفتن ، ادامه آن را از یاد ببرد.
 
4. عدم آگاهي به زمان و مکان:
  به طور طبیعی ممکن است افراد گاهی روز، هفته و یا مقصدشان را فراموش کنند اما مجددا با تمرکز به یاد بیاورند. اما فرد مبتلا به بیماری آلزایمر ممکن است در خیابان راه را گم کند و نداند که چگونه به آنجا رفته و چگونه به منزل بازگردد. و یا ممکن است مطمئن نباشد که امروز چه روزی است.
 
5. ضعف یا کاهش قضاوت:
ممکن است افراد با داشتن بیماری مراجعه به پزشک را به تعویق بیاندازند اما بالاخره این کار را انجام می دهند، اما فرد مبتلا به بیماری آلزایمر نه مشکلاتش را درک می کند و نه مراجعه به پزشک را ضروری می داند. به دلیل اشکال در تصمیم گیری های ساده مثلا ممکن است    لباس های زمستانی را در گرمای تابستان به تن نماید.
 
6. اختلال در تفکر انتزاعی:
گاه و بیگاه ممکن است افراد موازنه کردن دسته چک خود را مشکل بپندارند. اما بیمار مبتلا به آلزایمر ارقام را کاملا فراموش می کند و نمی داند با آنها چه کار کند. به طور کلی به علت تمرکز و اختلال حافظه در خواندن و نوشتن و محاسبات دچار مشکل  می شوند.
 
7. جابجا گذاشتن اجسام:
هر کسی ممکن است که موقتا کلید یا کیف پولی را سر جایش نگذارد. اما بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است اشیاء را بیش از پیش گم کند،آنها را در جاهای عجیب و نامربوط قرار دهد، مثلا اطو را در فریزر و یا ساعت مچی را در قندان بگذارد و دیگران را متهم به برداشتن و جابجا کردن وسایل شخصی خود کند.
 
 
8. تغییرات سریع در حالات و رفتار:
همه می توانند گاهی غمگین و یا بدخلق باشند، اما حالات بیمار مبتلا به آلزایمر می تواند به طور سریع تغییر کند و بی هیچ دلیلی آرامش به اشک و خشم و پرخاشگری تبدیل می شود و گاه عصبی و تحریک پذیر می گردد.
 
 
9. تغییرات در شخصیت:
شخصیت افراد با سن قابل تغییر می باشد ولی شخصیت این بیماران ممکن است دچار دگرگونی شده گيج و سردرگم، بدبین، محتاط و ترسو، مضطرب و وابسته يا بی‌تفاوت گردند.در مراحل بعدی بیمار دچار افکار هذیانی و توهم نیز می گردد.
 
10. دوری و انزوا از اجتماع و از دست دادن انگیزه :
به طور طبیعی افراد گاهی از انجام کارهای منزل، فعالیت های تجاری و یا شرکت در فعالیت‌های اجتماعی خسته می‌شوند اما در نهایت مجدداً انگیزه‌های خود را می‌یابند ولی بیمار مبتلا به آلزایمر ممکن است رفته رفته نسبت به رویدادهای محیط زندگی، خانواده و حتی سرگرمی‌های مورد علاقه اش کاملا بی تفاوت به نظر برسد. بيش از معمول بخوابد يا ساعت‌ها جلوي تلويزيون بنشيند.
 
   به طور كلي اگر فرد بيش از دو يا سه مورد از موارد فوق الذكر را داشته باشد بايد قدم هاي بعدي را در زمينه بررسي بیماری آلزايمر  بردارد.
   در صورت مشاهده علائم بالا در خود و یا عزیزتان هم اکنون با انجمن آلزایمر ایران تماس گرفته و از خدمات رایگان آموزشی و درمانی بهره مند شوید...
 
 
اکنون می خواهم کمک کنم:
انجمن آلزایمر ایران تشكلی غيردولتي است ( خیریه امام علی ع) که از طریق کمک های نقدی و غیر نقدی خیرین، هزینه خدمات خود به بیماران و
  به امید کاهش ابتلا به بیماری آلزایمر و برخورداری بیماران و خانواده آنان از خدمات آموزشی، درمانی وحمایتی در سراسر ایران بزرگ