به نام حضرت عشق
با عرض سلام خدمت همه ی دوستان ارجمند ،جا دارد از عزیزانی که با ارسال
ایمل های زیبا و پند آموز همواره سعی دارند با وجود تمام مشکلات جامعه /
اما با نگاه زیبا و مثبت مسیر پیمودن زندگی را برای دیگر دوستان خود
آسان وزیبا نشان بدهند قدردانی کنم. بنابراین این نوشته را تقدیم می کنم
به گروه آزاد اندیش و روشنفکر کاریزما
خدایا عقیده ی مرا از دست عقده ام مصون بدار .(دکتر شریعتی)
فقط چند دقیقه تفکر در خصوص اینکه چه عملی از ما انسانها خدا را بیش از
همه به تعجب وا می دارد؟ می تونه این جوابها را به همراه داشته باشه.
1- اینک تمام دوران کودکی را در آروزی بزرگ شدن بسر می بریم و دوران پس
از آن را نیز در حسرت بازگشت به کودکی می گذارانیم.
2- اینک ما سلامتی خود را فدای مال اندوزی می کنیم و سپس تمام دارایی خود
را صرف بازیابی سلامتی می کنیم.
3- اینک ما بقدری نگران آینده ایم که حال را فراموش می کنیم در حالی که
نه حال را داریم و نه آینده را
4- اینک ما طوری زندگی می کنیم که گویی هرگز نخواهیم مرد و چنان گورهای
ما را گردوغبار فراموشی در بر می گیرد که گویی هرگز زنده نبوده ایم.
پس بیاموزیم:
- که مجروح کردن قلب دیگران بیش از دقایقی طول نمی کشد. ولی برای التیام
بخشیدن آن به سالها وقت نیاز است.
- هرگز نمی توان کسی را مجبور کرد تا ما را دوست داشته باشد زیرا عشق و
علاقه دیگران نسبت به ما آینه ای از کردار و اخلاق خود ماست.
- هرگز خود را با دیگران مقایسه نکنیم از آنجایی که هر یک از ما برحسب
شایستگی های خود مورد قضاوت و داوری قار می گیریم.
- و دوستان واقعی ما کسانی هستند که با ضعف ها و نقصان ما آشنایند اما ما
را همان گونه که هستیم دوست دارند.
و نکته طلایی اینکه داشتن چیزهای قیمتی و نفیس به زندگی ما بها نمی دهد
بلکه آن چه با ارزش است بودن افراد بیش تر در زندگی ما است.